Van Speijk

Walgelijk! Want we zijn niet absurdistisch. Van Speijk is een keurig tijdschrift. Waar halen ze dan het lef vandaan om Van Speijk absurdistisch te noemen? Hoe komen de dames en heren journalisten aan die wereldvreemde aanname? Wie heeft er baat bij om ons in het absurdistische hoekje te zetten? Wat moeten wij in zo’n hoekje? Als wij het zelf mochten bepalen, zouden we niet eens weten in welk hoekje we wél willen zitten, laat staan dat we het leuk vinden om van anderen te horen dat we dús in het absurdistische hoekje zitten. In dit geval zelfs een hoekje waar we expliciet niet willen zitten. Daar worden we doodmoe van. Maar wat doe je eraan? U mag ons de oplossing geven, dames en heren van het journaille. U mag zeggen waarom wij zonodig absurdistisch genoemd moeten worden en waarom er helemaal niemand bereid is die zogenaamde feiten te controleren. Wij kunnen het ons niet voorstellen dat u enige hinder zult ondervinden van het collectief uitbannen van een vooroordeel. Nota bene een vooroordeel waar wij veel last van ondervinden en waar we, zoals eerder al gezegd, doodmoe van worden. Als we het mogen samenvatten (dit opiniestuk staat in de planning voor 3500 woorden, maar we geloven dat we ons punt nu wel hebben gemaakt) dan zou het enorm mooi zijn als we voortaan door het leven mogen als Van Speijk, een tijdschrift dat niet absurdistisch is.

Cartoon: Kapreles